Ototrend

Jako pierwszy Polak zdobył Koronę Ziemi. Był dyrektorem w poważnym banku, a jednak wrócił do swojej pasji – dziś organizuje wyprawy. Leszek Cichy udowadnia, że „chcieć to móc”.

Nie łatwo jest zostać rekinem finansjery będąc wykładowcą akademickim oraz pasjonatem wspinaczki wysokogórskiej, a następnie powrócić do korzeni i organizować wyprawy w niedostępne na co dzień tereny. Ale nikt nie mówi, że nie jest to możliwe. Leszek Cichy jest tego przykładem.

W wieku lat 40 bez kompleksów zaczął jako stażysta w departamencie inwestycji kapitałowych, aby po roku zostać jego dyrektorem.

Od stażysty do dyrektora

Skończywszy geodezję został wykładowcą. W pierwszym semestrze odrabiał drugi i w ten sposób starczyło czasu na podróże. Jeździł w góry. Wynagrodzenie na uczelni nie było wysokie, a że z wypraw był w stanie przywieźć więcej niż zarobił za akademicką pensję, nie miał wyrzutów zawieszając co roku pracę. 
 

W 1989 roku wyjechał do Syrii, tam warunki finansowe były na tyle korzystne, że na uczelnię już nie wrócił. Po powrocie do kraju, w wieku lat 40, bez kompleksów został stażystą w departamencie inwestycji kapitałowych, aby po roku zostać jego dyrektorem. Były to wprawdzie nieco inne niż dzisiaj czasy. Sam Cichy zaznacza, w rozmowie dla „Gazety Wyborczej”: - Wiele osób robiło wtedy szybkie kariery, takie to były lata.

Trzy lata później kierował oddziałem z biurami maklerskimi i 150 pracownikami, a 1995 r. po zakupie firmy przez Bank Rozwoju Eksportu, został jego wiceprezesem.

"Nie dla mnie korporacja"

Jego kariera nabierała coraz większego rozpędu. Cichy na półtora kadencji został wiceprezesem Banku Współpracy Europejskiej Aleksandra Gudzowatego, potem pracował w Kredyt Banku, gdzie piastował stanowisko dyrektora zarządzającego bakowością inwestycyjną, następnie został dyrektorem finansowym firmy Egris, lidera produkcji PCV.

W tym roku Leszek Cichy zamierza wybrać się do Ugandy w Górach Księżycowych i zdobyć przyrównikowy szczyt Margarita.

- Potem już nie chciałem pracować w korporacjach. Uznałem, że mam z czego żyć i warto robić to co lubię - mówi w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”.  Zaczął więc organizować wyprawy i robi to do dziś.

W świat

Zastrzega, że uczestnikami jego wypraw nie są prezesi wielkich firm, a „zwykli śmiertelnicy”. Wyjazdy do Peru, wejście na szczyt Chahania (6075 m n.p.m.),  Szlak Inków na Machu Picchu, trzydniowy rafting kanionem głębokim na 1500 m - wszystko byle nie nudne wyjazdy objazdowe. Jeśli np. Islandia, to nie turystyczny objazd wyspy, tylko wyprawa jeepem w interior.

Grupy, które zabiera na wyprawę nie są zbyt duże, około 10-12 osób, ponieważ zależy mu na indywidualnym podejściu do każdego uczestnika wyprawy. -Wtedy mogę z każdym rozmawiać, dotrzeć do każdego, posłuchać, jak oddycha, jak chodzi, z każdym mogę przejść wspólny odcinek trasy danego dnia, dawać proste uwagi, np. jak stawiać nogi – opowiada.

Leszek Cichy jest chodzącym przykładem na to, że „chcieć to móc”. Ma 58 lat, realizuje swoje pasje, jest żonaty, ma dwójkę dzieci. W tym roku zamierza wybrać się do Ugandy w Górach Księżycowych i zdobyć przyrównikowy szczyt Margarita  znajdujący się na wysokości 5107 metrów. Jesteśmy pewni, że mu się uda. W końcu to on wraz z Krzysztofem Wielickim w lutym 1978 roku stanął na szczycie Mount Everestu, a było to pierwsze zimowe wejście w historii.

[źródło: "Gazeta Wyborcza"]

• « Powrót
• Zobacz więcej podobnych
• Dodaj do ulubionych
• Poleć
• Wydrukuj