Ototrend

Posiadaczami tego typu osobowości jest jedna piąta całego globu.

Osobowość typu D brzmi nieco tajemniczo. Ludzie o osobowości tego typu są zestresowani i ciągle się zamartwiają. Nie potrafią spojrzeć na świat przez różowe okulary, wszystko widzą w ciemnych barwach.

Osobowość typu D to czynnik sprzyjający powstawaniu chorób układu krążenia, jak i ich progresji.

Negatywna emocjonalność oraz hamowanie społeczne to dwa nadrzędne wymiary osobowości D. Tego typu ludzie bardzo silnie odczuwają negatywne emocje takie jak: gniew, irytację czy wrogość. Jednak nie potrafią oni mówić o swoich uczuciach, ponieważ boją się odrzucenia przez społeczeństwo.

Pojęcie osobowości typu D, określanej mianem osobowości stresowej zostało wprowadzone do literatury po raz pierwszy w 1995 roku przez psychologa klinicznego Johana Denolleta z Uniwersytetu w Tilburgu w Holandii.

Badacze podkreślają, iż osobowości typu D nie można identyfikować z patologią. Jest ona traktowana jako ekstremum biegunów tworzących ją wymiarów, cały czas pozostających jednak w normie psychologicznej.

Przez ostatnich kilka lat, prowadzono badania dotyczące związku osobowości typu D z chorobami sercowo-naczyniowymi. Indywidualności tego typu są bardziej narażone na rozwój choroby niedokrwiennej serca, natomiast pacjenci z rozpoznaną już chorobą obarczeni są większym ryzykiem śmierci, w porównaniu z osobami, które nie wykazują cech osobowości stresowej.

Osoby z osobowością typu D wykazują skłonność do gniewu i innych negatywnych emocji oraz mają trudności z wyrażaniem swoich odczuć w sytuacjach towarzyskich. Denollet wskazuje, że jest to mieszanka cech o negatywnym wpływie, która usposabia ludzi do odczuwania przewlekłych form stresu i napięć. Zaznacza, iż na typ D przypada około jedna piąta ogólnej populacji.

Osoby z osobowością typu D wykazują skłonność do gniewu, oraz mają trudności z wyrażaniem swoich uczuć.

Wyniki te nie oznaczają, że ludzie z osobowością typu D lub mający trudności w wrażaniem swego gniewu muszą być chorzy. Denollet. twierdzi, że gniew jest jedną z emocji mówiących nam, że coś nie układa się tak, jak byśmy chcieli. Jednostki powinny być świadome swojego odczucia gniewu i wiedzieć skąd się one bierze.

Według Denolleta, u niektórych osób wystarczy znalezienie sposobu wyrażania swoich odczuć i przedyskutowanie przyczyn gniewu w sposób „przyjemny i towarzyski” z innymi. U innych natomiast wskazana może być profesjonalna pomoc w rodzaju szkolenia w dziedzinie asertywności i zasadach obracania się w towarzystwie.

• « Powrót
• Zobacz więcej podobnych
• Dodaj do ulubionych
• Poleć
• Wydrukuj