Ototrend

Istnieje cienka granica między przepracowaniem a pracoholizmem

Pracoholizm to stan uzależnienia od wykonywanej pracy. Pracoholikami są zwykle osoby pilne, perfekcyjne, ale i niepewne siebie, nieśmiałe, niedowartościowane oraz bojące się otoczenia. Zazwyczaj są to osoby ambitne, lubiące rywalizować i wygrywać, które wysoko stawiają sobie poprzeczkę, oraz osoby dążące do osiągnięcia sukcesu i prestiżu społecznego.

Przełomowym momentem dla pracoholika jest moment, w którym zauważa, iż został sam

"Przesadzanie" z pracą, może mieć charakter sporadyczny, cykliczny lub permanentny (chroniczny). Patologiczne skutki pracy mogą przybierać różne stopnie natężenia. Ich lista zaczyna się na zwykłym obciążeniu, a kończy na skrajnym przeciążeniu i wypaleniu zawodowym. Przeciążenie pracą to zagrożenie dla zdrowia fizycznego a także dla zdrowia psychicznego. Nadmiar pracy utrudnia relaksację i nie pozwala wypocząć. Młodzi biznesmeni skupieni na karierze są zbyt zmęczeni na miłość. Często żyją samotnie. Dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Obecnie więcej wykształconych kobiet stawia karierę na pierwszym miejscu. Macierzyństwo odkładane jest w czasie.

Przepracowanie oraz stres mogą doprowadzić również do zjawiska zwanego "Karōshi". Pierwszy przypadek "Karōshi" odnotowano w Japonii w 1969 roku. Dotyka ono  ludzi w pełnym zdrowiu, w okresie największej aktywności zawodowej. Cechą wspólną dla przypadków tej choroby jest zbyt dużo pracy i stres. W Japonii popularna jest praca wielogodzinna.

We wszystkich przeanalizowanych przypadkach w Japonii w latach 1974-1990 śmierć dotykała osoby pracujące ponad sześćdziesiąt godzin w tygodniu, mające ponad pięćdziesiąt nadgodzin w miesiącu i niewykorzystane urlopy. "Karōshi" nie dotyka szarych pracowników, ale ludzi sukcesu. Syndrom ten różni się od pracoholizmu, tym, że osoba nim dotknięta nie osiąga satysfakcji z wykonywanej pracy, nie rozwija się zawodowo i nie odczuwa zadowolenia. Dodać należy, że osoby, które doznają tego syndromu mogły być przedtem pracoholikami.

Pracoholizm jest zachowaniem nałogowym. Nie powoduje zależnosci fizjologicznej (tak jak alkholizm, lekomania, narkomania), ale opiera się na emocjach. Jest zachowaniem poza kontrolą. Osoba wówczas traci poczucie czasu i ma mniejszy kontakt z rzeczywistoscią. Silne poczucie obowiązku, nie pozwala na odpuszczenie sobie.

Osoba uzależniona zaprzecza przed sobą i przed innymi, że ma problem. Sugestie bliskich traktuje jako brak empatii. Przełomowym momentem dla pracoholika jest moment, w którym zostaje opuszczony przez najbliższych: rodzinę, przyjaciół.

Z pracoholizmu można wyjść, trzeba jednak zmienić swoje podejście do różnych spraw, sposób patrzenia na życie i różne wartości. Perfekcjonizm, upór w działaniu i konsekwencję można wykorzystywać tak, aby nie obracała się przeciwko nam. Leczenie w głównej mierze oparte jest na psychoterapii, ale moze być wsparte farmakologicznie w przypadku występowania symptomów depresji.

• « Powrót
• Zobacz więcej podobnych
• Dodaj do ulubionych
• Poleć
• Wydrukuj