Ototrend

Co/kto blokuje karierę kobiety?

Rządzenie od wieków spoczywało na męskich barkach i wciąż jest przede wszystkim domeną tej właśnie płci. Zjawisko dominacji mężczyzn na obszarach związanych z władzą i zarządzaniem jest obecne na całym świecie, na wszystkich jego kontynentach.

Zjawisko “szklanego sufitu” to widoczność awansu przy niemożności jego osiągnięcia.

W krajach Europy Zachodniej liczba kobiet pełniących wyższe funkcje kierownicze waha się od 2% (w Wielkiej Brytanii) do 8% (w Grecji), średnio jest to mniej niż 5%. W 500 największych amerykańskich korporacjach kobiety stanowią 15,7% osób podejmujących decyzje strategiczne, ale wśród osób zajmujących stanowiska prezesów spółek jest ich już tylko 6%. W Polsce, wśród najlepiej zarabiających menedżerów na najwyższych stanowiskach w administracji państwowej, lub w radach nadzorczych wielkich firm, kobiety stanowią zaledwie 2%

Pojęcie „szklany sufit” (z ang. glass ceiling) pojawiło się w latach 70tych w USA. W latach 90tych utworzono specjalną Komisję do spraw Szklanego Sufitu. Była to  reakcja na sytuację, w której jedynie 3 do 5% najwyższych stanowisk zajmowały kobiety. “Szklany sufit” to inaczej widoczność awansu przy niemożności jego osiągnięcia, niewidzialna bariera, która oddziela kobiety od najwyższych szczebli kariery, uniemożliwiając im awansowanie na szczyt.

Oprócz pojęcia “szklanego sufitu” w literaturze przedmiotu spotkać możemy również inne, pokrewne terminy. Mianem “szklanych ścian” określa się sytuacje, w których utrudniony jest awans z funkcji pomocniczych na kierownicze, ponieważ pracownicy tego typu nie posiadają doświadczenia potrzebnego na wyższych stanowiskach menedżerskich.“Lepka podłoga” odnosi się do zawodów o niskim statusie, w których nie ma większych możliwości awansu – osoby, które wykonują taką pracę tkwią “przylepione” na najniższym poziomie. Te zawody to np.  praca urzędniczki, sekretarki, kosmetyczki, krawcowej czy pomocy domowej. “Szklane ruchome schody” to z kolei termin odnoszący się do sytuacji uprzywilejowania mężczyzn w zawodach tradycyjnie uprawianych przez kobiety. Pojęcie “szklane ruchome schody” oznacza niewidzialną siłę wynoszącą mężczyzn na wyższe szczeble kariery i stanowiącą przeciwieństwo “szklanego sufitu”, czyli niewidzialnej bariery zagradzającej kobietom drogę na szczyt.

Jak pokazują wyniki jednego z amerykańskich badań, większość kobiet (52%) zatrudnionych w korporacjach na stanowiskach kierowniczych spostrzega istnienie “szklanego sufitu”, podczas gdy mężczyźni (82%) zaprzeczają jego istnieniu. Brak awansów kobiet  jest ich zdaniem spowodowane brakiem odpowiedniego doświadczenia u kobiet. Kobiety uważały też, że zdobycie stanowisk wymaga od nich większych niż w przypadku mężczyzn nakładów pracy oraz większego ryzyka. O istnieniu “szklanego sufitu” w Polsce przekonujemy się analizując dane pochodzące z obszarów polityki i biznesu

Reprezentacja kobiet w polskim sejmie od 2000 roku wynosi trochę ponad 20%, w senacie 23%. Procent stanowisk zajmowanych przez kobiety w samorządach jest jeszcze niższy – kobiety zajmują 18% miejsc w radach gmin, 16% w radach powiatów, 15% w sejmikach województw. Wśród wójtów, burmistrzów i prezydentów miast kobiety to zaledwie 7%. Kobiety w Polsce stanowią znaczącą grupę, bo około 42% ogółu zatrudnionych. Około jedna trzecia kierowników – wszystkich szczebli – to kobiety, ale z wielu badań, w tym również tych najnowszych, wynika iż na najwyższych stanowiskach kierowniczych kobiety są wyraźnie niedoreprezentowane.

Czy wina leży tu po stronie stereotypów i po stronie tzw. “efektu płci”? Zjawisko to polega na tym, iż zarządzanie biznesem leży głównie w rękach mężczyzn. Wyższe i średnie szczeble zarządzania w firmach są wciąż przez nich zdominowane. Wśród prezesów lub dyrektorów generalnych znajdziemy zaledwie ok. 2-3% kobiet. Zachodzi tu ciekawa zależność: im większe przedsiębiorstwo, tym częściej jego właścicielem, prezesem lub dyrektorem naczelnym jest mężczyzna.

W tym miejscu należy się chyba zatrzymać i zadać sobie pytanie co tak naprawdę blokuje karierę kobiety? - „Szklany sufit” czy może okoliczności i kultura patriarchalna, a może po prostu część z kobiet najzwyczajniej w świecie pała niechęcią do sfery publicznej i do głośnego ostatnio „wyścigu szczurów”?
 

• « Powrót
• Zobacz więcej podobnych
• Dodaj do ulubionych
• Poleć
• Wydrukuj