Niezwykłe torby Moniki Surowiec

Inspirują ją brytyjscy konceptualiści i Martin Margiela. Jej pierwsza kolekcja rozeszła się w przeciągu 1,5 miesiąca. O kim mowa? O Monice Surowiec.

Monika tworzy torby ze starannie dobranych, wyszukanych skórzanych kurtek. Dzięki temu każda sztuka jest unikalna i odznacza się własnym charakterem, jednak stworzenie jednego modelu wymaga dużo pracy i czasu. Dlatego Surowiec postanowiła poszerzyć swoją kolekcję o drugą, masową i nieco tańszą linię, która będzie wykonana z "normalnej", nowej skóry. Jej premiera odbędzie się jesienią. Tymczasem wybrane prototypy toreb można kupić już dziś w Atelier Primo Piano przy ulicy Francuskiej 50 w Warszawie.

Recykling to jedna z moich największych inspiracji. Przedłużenie życia przedmiotu. Odkrywanie nowego cyklu.

Poniżej przyczytasz wywiad, jaki przeprowadziliśmy z Moniką, dotyczący recyclingu, ekologii i jej projektów.

- Skąd pomysł na torby z recyklingu?
Monika Surowiec: Recykling to jedna z moich największych inspiracji. Przedłużenie życia przedmiotu. Odkrywanie nowego cyklu. Ponowne użycie materiału w innej formie.

- Twoje torby to produkty ekologiczne?
Nie wierzę w hasło „ethical fashion”. Nie interesuje mnie ochrona środowiska tylko aspekt recyklingu związany ze zmiana funkcji przedmiotu.

- Jak wybierasz materiały do toreb? Jakich materiałów używasz?
Torby, które dzisiaj widziałeś to prototypy i są wykonane z przetworzonych kurtek z lat 90-tych. Pochodzą z różnych miejsc, które mnie inspirują: sklepów vintage, berlińskich targów, od prywatnych osób. Inspiruje mnie ich historia i energia. Metodą recyklingu zrobimy też pierwszą linię do najnowszej kolekcji. Po raz pierwszy projektuję też drugą linię. To ekscytujące, bo zastosujemy jeszcze inne, nowe rozwiązania produkcyjne i sama nie mogę doczekać się pierwszych efektów.

- Jak tworzysz swoje projekty i czym to się różni od produkcji klasycznych toreb?
Zazwyczaj na początku robi się rysunek, szablon, a potem się to wycina. U mnie proces tworzenia przebiega zupełnie odwrotnie. Mamy jakąś formę, której poszukuję dla danej rzeczy i dopiero kiedy siedzę z konstruktorem, robię rysunek tego, co chciałabym uzyskać. Pokazując ten przedmiot, układam go i szkicuję na bieżąco różne rzuty torby, która ma dopiero powstać. To naprawdę karkołomna produkcja. I wymaga od wykonawcy, który jest przyzwyczajony do pracy z szablonem dużej otwartości na nowe rozwiązania.

Autor: Rozmawiał Piotrek Sikora.