
Majątek największego paliwowego magnata szacuje się na blisko 950 miliardów dolarów.
Aby znaleźć się na liście 400 najbogatszych mieszkańców USA miesięcznika "Forbes” trzeba dysponować fortuną co najmniej miliarda dolarów. Czwarty na liście armator Stephen Girard dorobił się “zaledwie” 7,5 mln dolarów i… wyprzedza o jedną pozycję Billa Gatesa. Pierwsze miejsce w tym prestiżowym zestawieniu zarezerwowane jest dla Johna D. Rockefellera.
W wieku 16 lat pracował w firmie Hewitt and Tuttle za 50 centów dziennie.
Johna D. Rockefeller urodził się 8 lipca 1839 roku w Richford w stanie Nowy Jork. Jego ojciec zwany "Big Billem" był oszustem, który udając lekarza cudotwórcę, sprzedawał eliksir własnej produkcji rzekomo leczący raka.
Po ukończeniu szkoły w wieku 16 lat Rockefeller pracował w firmie Hewitt and Tuttle za 50 centów dziennie. Potem założył własny biznes - najpierw firmę zajmującą się handlem zbożem, a w 1870 roku wraz z Williamem Rockefeller, Henrym Flaglerem, Samuelem Andrewsem oraz nieoficjalnie Stephenem V. Harknessem założył spółkę naftową w Cleveland znaną jako Standard Oil Company.
Charakterystyczną polityką firmy była pionowa koncentracja kapitału umożliwiająca obniżanie kosztów przerobu ropy poprzez skupowanie jej wprost od producentów, tworzenie własnych magazynów i wykupywanie węzłów przesyłowych (koleje, rurociągi). J. D. Rockefeller starał się ciągle udoskonalać wszystkie aspekty prowadzenia działalności gospodarczej. Czasem przesiadywał nawet z brygadą robotników, żeby lepiej zrozumieć wykonywaną przey nich pracę.
Rockefeller płacił swoim pracownikom więcej niż konkurencja oraz nagradzał ich pomysły, przez co firma nie doświadczała fali strajków, powszechnych w tamtym czasie. W Standard Oil prowadzono bardzo oszczędne wykorzystanie surowców, wszelkie odpady w tym również benzynę restrykcyjnie wykorzystywano. Działania te pozwoliły obniżyć rafinację galonu ropy z 3 centów (ówczesnych) w 1869 roku do 0,3-0,5 centa w 1885 roku. W tym samym czasie ceny nafty spadły z ponad 30 centów do 8 centów. Poprzez porozumienia z koleją na przewóz surowców i uzyskanie upustów do 70% wartości ceny transportu, możliwe było obniżanie cen rynkowych finalnych produktów.
Fundacja Rockefellera jest największą organizacją filantropijną na świecie. Założyciel oddał w jej posiadanie ponad 250 mln dolarów.
W 1880 Rockefeller przerabiał 85% ropy naftowej produkowanej w Stanach Zjednoczonych. W 1882 roku został zmuszony przez prawa stanowe mające na celu ograniczenie rozrostu jego firmy do przekształcenia Standard Oil Co. w trust z siedzibą w New Jersey, zrzeszającym pod wspólnym kierownictwem szereg rożnych firm.
W 1890 roku Kongres przyjął ustawę antytrustową nakładającą sankcje na działania monopolistyczne. W 1911 dzieło Johna zostało podzielone na trzydzieści cztery niezależne firmy na mocy wyroku Sądu Najwyższego w sprawie monopolizacji przetwarzania ropy naftowej.
Po przejściu na emeryturę John D. Rockefeller skierował swoją działalność w stronę dobroczynności. Stał się sponsorem Uniwersytetu w Chicago (45 mln dolarów), za co wdzięczny rektor uczelni w rankingu wybitnych postaci historycznych dał mu pierwszeństwo przed Szekspirem, Homerem i Dantem. Powołał do życia Instytut Badań Medycznych i Radę Edukacyjną, która otworzyła serie szkół w najbiedniejszych dzielnicach. Założył Fundację Rockefellera, która jest największą organizacją filantropijną na świecie (oddał w jej posiadanie ponad 250 mln dolarów). Współpracował z Ivy Lee, który był autorem takich pomysłów jak rozdawanie monet przechodniom. Dzięki temu wizerunek magnata finansowego i zarazem jego firmy poprawił się na forum opinii publicznej.
John D. Rockefeller zmarł w wieku 97 lat.