Ototrend

Zaczynał jako samouk, by ciężką pracą i realizowaniem nowatorskich pomysłów, wybić się na właściciela marki Honda.

Soichiro Honda urodził się 17 listopada 1906 roku, w niewielkiej wiosce Komyo. Jego ojciec, Gihei Honda, był kowalem a także zajmował się naprawą maszyn rolniczych i rowerów. Honda od najmłodszych lat zafascynowany był działaniem silników, które podziwiał kiedy dziadek zabierał go na farmę sąsiadów, gdzie znajdował się młyn do łuskania ryżu. Zafascynowanie maszynami przejął po ojcu, który jako jedyny mieszkaniec Komyo nie zajmował się rolnictwem, interesował się kulturą europejską i amerykańską i zachęcał syna do realizacji swoich pomysłów.

Szybko awansował dzięki swojej determinacji, pomysłowości i chęci ulepszania produktów Shokai Company.

W wieki piętnastu lat Soichiro znalazł ogłoszenie firmy Art Shokai Company, która szukała ucznia do pracy w warsztacie samochodowym. Honda wysłał swoje podanie i został przyjęty do firmy. Zrezygnował ze szkoły i przeprowadził się do Tokio. Początki pracy w Art Shokai nie były dla niego łatwe, gdyż do jego obowiązków należało opiekowanie się dziećmi szefa. Nie zniechęciło go to, w ciągu dnia spacerował z nimi po warsztacie i przyglądał się pracy mechaników, ucząc się przy tym. W 1923 roku, podczas trzęsienia ziemi, wszyscy pracownicy mieli ratować samochody i motocykle klientów, Honda uratował jeden z pojazdów i w końcu został zatrudniony jako pracownik firmy. Szybko awansował dzięki swojej determinacji, pomysłowości i chęci ulepszania produktów Shokai Company. Szef zaproponował mu w ramach awansu założenie filii firmy w jego rodzinnej miejscowości.

Honda przyjął propozycję i wrócił do rodzinnego miasta. Szybko uporał się z konkurencją i zaczął marzyć o własnym interesie. Zainwestował pieniądze w firmę Tokai Seiki, która zajmowała się produkcją pierścieni tłoków silnika. Niestety produkt ten okazał się felerny, części były zbyt kruche a sam Soichiro nie miał wiedzy teoretycznej, jak ulepszyć te części. Z tego powodu postanowił zapisać się na uniwersytet i uzupełnić braki w swojej edukacji. Mimo, że usunięto go z uczelni przed jej ukończeniem (konstruktor chodził tylko na interesujące go zajęcia), nabyta wiedza pozwoliła mu ulepszyć produkowane przez siebie części.

W 1935 roku Honda ożenił się. Całe życie był niezależny , więc i teraz ożenił się z miłości, choć tradycja w Japonii nakazywała, by małżeństwa były umawiane przez rodziny. Jego żona, Sachi Honda, była dla niego ostoją i cierpliwie znosiła jego zmienny humor. Co ciekawe, jego żona w pewnym stopniu dzieliła jego fascynację maszynami, była pierwszym kierowca testowym motocykli Hondy. To ona zwróciła uwagę na fakt, że po jeździe motorem zabrudzona jest olejem, mężczyźni na ten fakt nie zwracali uwagi, skupiając się na właściwościach technicznych.

Soichiro Honda miał swoje marzenia i te marzenia (oprócz pomysłowości) pchały rozwój jego firmy do przodu.

II Wojna Światowa utrudniła rozwój firmy prowadzonej przez Hondę – w 1945 roku zakłady zostały zbombardowane przez wojska amerykańskie, jednak Soichiro znowu się nie poddał. Po wojnie otworzył laboratorium badawcze, w którym opracował motorower. Motorower odniósł wielki sukces, ponieważ po wojnie w Japonii sytuacja była wyjątkowo ciężka, transport publiczny nie istniał a benzyna prawie niedostępna. Honda skupował silniki od wojska, przerabiał je i konstruował z nich motorowery. Kolejnym „wynalazkiem” konstruktora był oryginalny (jak na tamte czasy) pojazd samochodowy – Honda model A.

Soichiro Honda miał swoje marzenia i te marzenia (oprócz pomysłowości) pchały rozwój jego firmy do przodu. Kolejnym marzeniem była produkcja motocykli. W 1948 roku otworzył firmę Honda Motor Company, którą zarządzanie powierzył Takeo Fujisawie – jak sam powiedział, gdyby miał nią sam zarządzać, to pewnie natychmiast by upadła. Sam zajął się realizacją swoich pomysłów i w ciągu dekady firma stała się wiodącym producentem motocykli na świecie, słynąc z bardzo dobrej jakości i różnorodności modeli.

Kolejnym marzeniem Hondy była produkcja samochodów. I tu konstruktor również podszedł do tematu bardzo poważnie i pomysłowo – przed wypuszczeniem pierwszych modeli samochodów na rynek, skonstruował bolid Formuły 1, który 24 października 1967 roku wygrał na zawodach pierwsze miejsce, deklasując takich rywali jak Ferrari czy Lotus. Był to ogromny sukces i promocja dla marki Honda, więc na rynek, dla masowego odbiorcy, wprowadzono model Honda Civic.

Civic posiadała dwie pożądane przez klientów cechy – małe gabaryty i oszczędność w spalanym paliwie (kryzys naftowy lat siedemdziesiątych „wyróżnił” ten samochód spośród innych i zapewnił mu popularność). Ten model był również wysoce ekologiczny, a dbałość o środowisko naturalne stała się już wtedy aktualnym problemem. Honda, w jednym ze swoich wywiadów, powiedział: „Kiedy kongres wprowadza nowy standard emisji spalin, my zatrudniamy 50 nowych inżynierów, a General Motors 50 nowych prawników.” W latach 70′ i 80′ Honda wkroczyła na Amerykański rynek, rozbudowując sieć fabryk poza terytorium Japonii. Produkcja Hondy Accord umocniła pozycje marki na rynku a model ten stał się jednym z najchętniej kupowanych samochodów.

W swoim życiu Honda otrzymał wiele nagród i odznaczeń, np. wprowadzenie do samochodowej galerii sław FIA.

W 1973 roku Honda odszedł z firmy i poświęcił innym swoim pasjom: uwielbiał testować nowe maszyny, zdobył wraz z żoną licencję pilota, jeździł na nartach i latał balonem. W swoim życiu Honda otrzymał wiele nagród i odznaczeń, do tych najważniejszych należy np. wprowadzenie do samochodowej galerii sław FIA. Tym odznaczeniem został uhonorowany jako trzeci z kolei, a jego poprzednikami byli Ferdynand Porsche i Enzo Ferrari. Zmarł 5 sierpnia 1991 roku.