
Deska, latawiec i błękitna woda, oto kitesurfing!
Kitesurfing to młody sport, ale historii powstawania kitesurfingu można doszukiwać się wiele lat temu. W XIII wieku chińczycy zaczęli używać latawca jako siły napędowej barek, co ułatwiało przewożenie towarów. W Europie latawca użyto zamiast żagla po raz pierwszy w 1826 roku, a w 1903 roku Samuel Cody przepłynął Kanał La Manche łódką napędzaną latawcem.
Technicznie kitesurfing podobny jest do windsurfingu, różni się prowadzeniem deski i "napędem".
Kitesurfing w takiej postaci jaką teraz znamy narodził się w latach '90 wśród windsurferów, chociaż już w latach 70 niektórzy śmiałkowie próbowali jazdy na desce ze skrzydłem paralotni. Ta metoda nie była bezpieczna i dopiero wynalezienie innowacyjnego sprzętu umożliwiło uprawianie kitesurfingu – specjalne dmuchane latawce, deski i uprzęże. Przez kolejne lata udoskonalano sprzęt do kitesurfingu i w latach 90 sport zaczął się rozwijać głównie w Nowej Zelandii, Francji i na Hawajach.
Pierwsze mistrzostwa miały miejsce w 1997 roku na hawajskiej wyspie Maui. Niedawno we wrześniu 2008 roku oficjalnie uznano kitesurfing za najszybszy sport wodny - amerykański kitesurfer Robert Douglas osiągnął prędkość 49.84 węzłów, co odpowiada ok. 92 km/h. zaledwie miesiąc później Francuz, Alex Caizergues, pobił jego rekord osiągając 50.57 węzłów (ok. 93 km/h). Z czasem zaczęto również wykonywać tricki podobne do tych, wykonywanych w przypadku pozostałych sportów deskowych.
Technicznie kitesurfing podobny jest do windsurfingu, różni się prowadzeniem deski – w kitesurfingu deskę prowadzi się na krawędzi, podobnie jak w snowboardzie, w windsurfingu deska prowadzona jest płasko. Wyróżnia się wiele typów desek i latawców, przeznaczonych do różnych sposobów pływania – kitesurfing to pływanie na fali, wyścigi szybkości, skoki, akrobacje…
Kitesurfing może być uprawiany zarówno w zbiornikach słodkowodnych jak i słonowodnych. W Polsce Kitesurfing można uprawiać na Helu.